Narodnaja Volja

Narodnaja Volja (Russisch: Наро́дная во́ля, vert. 'Volkswil') was in de 19de eeuw een politieke revolutionaire organisatie in ten tijde van het tsaristische Russische Rijk. De organisatie pleegde meerdere moordaanslagen op regeringsvertegenwoordigers en probeerde het autocratische tsaristische regime in het land omver te werpen. De organisatie verklaarde zich als de opvolger van de Narodniki en noemde zichzelf 'populistisch'.[1]

Narodnaja Volja bestond vooral uit jonge socialistische revolutionaire intellectuelen die geloofden in de legitimiteit van politiek terrorisme.[2] De organisatie ontstond in in de herfst van 1879 na het opsplitsen van de eerdere revolutionaire organisatie Zamlja i Volja (vert. Land en vrijheid).

Prent van de bomaanslag op tsaar Alexander II.
De organisatie baseerde zich op een netwerk van lokale, semi-onafhankelijke cellen die werden gecoördineerd door een zelfgekozen Uitvoerend Comité. Een democratische interne structuur werd onder de omstandigheden waarin zij zich bevonden voor onmogelijk gehouden. De organisatie probeerde door verschillende aanslagen het volk aan te sporen om in opstand te komen tegen het Tsarisme. Dit leidde uiteindelijk na meerdere pogingen tot een succesvolle moordaanslag op tsaar Alexander II op 13 maart 1881. Narodnaja Volja koos grotendeels voor haar clandestiene organisatievorm vanwege de meedogenloze repressie tegen sociaal-revolutionairen en het enorme netwerk van geheimagenten van de Tsaristische geheime dienst - de Okhrana. Volgens schattingen bestond Narodnaja Volja uit ongeveer 500 leden met daaromheen een netwerk van sympathisanten en ondersteuners.

De organisatie hoopte dat het regime zich door de aanslagen zou destabiliseren en het volk zien dat het regime niet onaantastbaar was. Hierom pleegden zij aanslagen op wat zij “leiders van de repressie” noemden. Narodnaja Volja maakte gebruik van moderne ontwikkelingen, waaronder het gebruik van de relatief nieuwe uitvinding van het dynamiet, wat het mogelijk maakte relatief direct en gericht aanslagen te plegen.

De organisatie liet zich o.a. inspireren door de ideeën van Sergej Netchajev (1847-1882) en de “propaganda van de daad” van Carlo Pisacane (1818-1857) - een nationalist en socialist uit Italië. De organisatie Narodnaja Volja wordt gezien als een inspiratie en voorloper van andere revolutionaire socialistische en anarchistische organisaties die volgde, waaronder in het bijzonder de Russische Socialistisch-Revolutionaire Partij (SR).

Zie ook

Nihilisme

Russische Revolutie

Voetnoten

[1] Hoewel populistisch tegenwoordig vaak eerder in negatieve zin wordt gebruikt, betekend het in feite iets als een “representatie van de wil van het volk”. “Het volk” is in deze lezing over het algemeen iets moreel goeds in tegenstelling tot datgene waartegen zij zich afzetten, een in eigenbelang handelende “elite”. Wat als et volk“ wordt wordt gedefinieerd verschilt per beweging, dit kan aan de hand van klasse, etnische of nationale identificatie zijn. In het geval van Narodnaja Volja, wat een sociaal-revolutionaire organisatie was, aan de hand van klasse - (land)arbeiders en horigen. In deze periode bestond in Rusland nog altijd het lijfeigenschap.

[2] Dit terrorisme richtte zich tegen de heersende elite welke met trachtte met met geweld angst in probeerde te boezemen en hen zou moeten tonen dat zij niet ongestraft het volk konden onderdrukken - in feite een oorlogshandeling van een niet-erkende entiteit tegen het staatsapparaat - en een geheel andere definitie dan die van het willekeurige terrorisme dat we vandaag de dag zien dat zich vaak van militante groeperingen (zowel rechts-extremisten als religieuze fanatici) aanslagen plegen dit tegen het volk gericht zijn.