Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


namespace:het_radensysteem_en_de_italiaanse_anarchisten

Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

Link naar deze vergelijking

Beide kanten vorige revisie Vorige revisie
namespace:het_radensysteem_en_de_italiaanse_anarchisten [26/07/21 07:07]
defiance [Het radensysteem en de Italiaanse anarchisten]
namespace:het_radensysteem_en_de_italiaanse_anarchisten [26/07/21 07:08] (huidige)
defiance [Het radensysteem en de Italiaanse anarchisten]
Regel 11: Regel 11:
 ====== Het radensysteem en de Italiaanse anarchisten ====== ====== Het radensysteem en de Italiaanse anarchisten ======
  
-De belangrijkste theoretici en propagandisten van de italiaansche anarchistische beweging hebben het russische radensysteem begroet als „de meest algemeene» de meest in contact staande met de massa, de meest directe en populaire en dientengevolge de minst absolute tirannieke en dictatoriale macht, die tot nu toe in de geschiedenis bestond*’, zooals Luigi Bertoni 8 November 1919 in „II Risveglio” schreef.+De belangrijkste theoretici en propagandisten van de italiaansche anarchistische beweging hebben het russische radensysteem begroet als „de meest algemeene» de meest in contact staande met de massa, de meest directe en populaire en dientengevolge de minst absolute tirannieke en dictatoriale macht, die tot nu toe in de geschiedenis bestond’, zooals Luigi Bertoni 8 November 1919 in „Il Risveglio” schreef.
  
 Toen Errico Malatesta in December 1919 door het sociaaldemocratische blad „Avanti” geïnterviewd werd, sprak hij vol lof over de sovjets, „onder voorwaarde althans, dat ze los staan van iedere boven hen staande politieke macht, die de raden beheerscht en zich boven de autonome arbeidersbeweging stelt.” Later in een brief aan L. Fabbri (18 Mei 1931) sprak Malatesta over de situatie in Spanje en over de houding, die de spaansche anarchisten naar zijn meening ten opzichte van het parlement moesten innemen: „het gaat hier inderdaad om een wetgevend lichaam, dat de anarchisten niet mogen erkennen en aan welks verkiezing zij niet kunnen deel nemen. Als er nu eenmaal een constituante bestaat, dan is het natuurlijk beter, dat ze republikeinsch en federalistisch is dan monarchistisch en centralistisch. Maar de taak van de anarchisten is het om te zeggen en om aan te toonen, dat het volk zelf zijn nieuwe levenswijze moet organiseeren en zich niet aan de wet moet onderwerpen. En ik geloof, dat men de constituante zou kunnen beïnvloeden door de lokale, provinciale,​ regionale en nationale radencongressen,​ die op de arbeidersorganisaties steunen en over alle vragen zouden moeten discussieeren,​ die de bevolking interesseeren en die het noodzakelijke initiatief zouden moeten nemen bij de expropriatie,​ de orga- niseering van de productie, enz. Ze zouden de betrekkingen tusschen de ver-schillende plaatsen en instellingen tot stand moeten brengen, raadgeven en voorstellen doen.” Toen Errico Malatesta in December 1919 door het sociaaldemocratische blad „Avanti” geïnterviewd werd, sprak hij vol lof over de sovjets, „onder voorwaarde althans, dat ze los staan van iedere boven hen staande politieke macht, die de raden beheerscht en zich boven de autonome arbeidersbeweging stelt.” Later in een brief aan L. Fabbri (18 Mei 1931) sprak Malatesta over de situatie in Spanje en over de houding, die de spaansche anarchisten naar zijn meening ten opzichte van het parlement moesten innemen: „het gaat hier inderdaad om een wetgevend lichaam, dat de anarchisten niet mogen erkennen en aan welks verkiezing zij niet kunnen deel nemen. Als er nu eenmaal een constituante bestaat, dan is het natuurlijk beter, dat ze republikeinsch en federalistisch is dan monarchistisch en centralistisch. Maar de taak van de anarchisten is het om te zeggen en om aan te toonen, dat het volk zelf zijn nieuwe levenswijze moet organiseeren en zich niet aan de wet moet onderwerpen. En ik geloof, dat men de constituante zou kunnen beïnvloeden door de lokale, provinciale,​ regionale en nationale radencongressen,​ die op de arbeidersorganisaties steunen en over alle vragen zouden moeten discussieeren,​ die de bevolking interesseeren en die het noodzakelijke initiatief zouden moeten nemen bij de expropriatie,​ de orga- niseering van de productie, enz. Ze zouden de betrekkingen tusschen de ver-schillende plaatsen en instellingen tot stand moeten brengen, raadgeven en voorstellen doen.”
namespace/het_radensysteem_en_de_italiaanse_anarchisten.txt · Laatst gewijzigd: 26/07/21 07:08 door defiance